Jak odmieniać nazwiska na zaproszeniach ślubnych, aby nie popełnić gafy?

Nawet najpiękniejsze zaproszenia ślubne można zepsuć językowym błędem! A ten najłatwiej popełnić podczas odmiany nazwisk. Czy i jak powinno się odmieniać nazwiska na zaproszeniach ślubnych – wyjaśniamy!

Nazwiska na zaproszeniach ślubnych – podstawowe zasady

Zanim przejdziemy do samej odmiany nazwisk na zaproszeniach na ślub, należy wymienić kilka podstawowych zasad związanych z wypisaniem zaproszeń.

1. Zapraszając kobietę i mężczyznę razem, najpierw wymieniamy imię kobiety (Annę i Jana Poznańskich).
2. Zapraszając rodzica/rodziców z dzieckiem/dziećmi należy wymienić imię/imiona dziecka/dzieci (Annę i Jana Poznańskich z synem Michałem i córką Julią).
3. Zwrot „z osobą towarzyszącą” wykorzystujemy tylko wtedy, kiedy zaproszony gość nie jest w związku, ale umożliwiamy mu/jej zaproszenie kolegi/koleżanki. W innym wypadku, jeśli wiemy, że nasz gość jest w związku, ale nie znamy imienia i nazwiska partnera/partnerki, powinniśmy się dowiedzieć. Inaczej nasz gość może uznać to za nietakt.
4. Zapraszając kobietę i mężczyznę razem w sytuacji, kiedy kobieta ma dwuczłonowe nazwisko, albo wypiszemy jej imię i podwójne nazwisko  a następnie imię i nazwisko męża (Annę Mąkę-Poznańską i Jana Poznańskiego), albo wypiszemy imiona kobiety i mężczyzny na następnie wspólny człon ich nazwiska w formie mnogiej (Annę i Jana Poznańskich).

Miejsce, data, godzina, preferowany prezent, mapka dojazdu… Co napisać w zaproszeniu ślubnym? Zajrzyjcie na naszego bloga, gdzie czeka na was poradnik!

Czy odmieniać nazwiska w zaproszeniach?

Michał Rusinek lubi przytaczać pewną historię dotyczącą odmiany nazwisk:

Zadzwoniła do mnie kiedyś pani z banku i zapytała, czy rozmawia „z panem Michałem Rusinek”. Odpowiedziałem uprzejmie, że tak, ale ja się deklinuję. Na co ona: „A, to przepraszam. Zadzwonię później”.

Deklinuje się tak naprawdę większość z nas – choć prawda jest taka, że wiele osób nie lubi, kiedy odmienia się ich nazwisko albo uważa wręcz taką wersję za błędną – a to… błąd! Odmiana nazwisk przez przypadki jest czymś absolutnie normalnym i do tego poprawnym. Jednakże odmiana nazwisk polskich, zwłaszcza tych mniej popularnych, może nastręczać problemów. Dlatego aby nie popełnić gafy i nie „przystroić” zaproszenia błędem, warto wiedzieć, jak powinna wyglądać odmiana nazwisk do zaproszeń – a także i na co dzień!

Nie tylko nazwiska muszą znaleźć się na zaproszeniach, ale i reszta tekstu. Nie macie na niego pomysłu? Oto 4 gotowe teksty zaproszeń ślubnych.

Zasady odmiany nazwisk polskich

Główną zasadą odmiany nazwisk w języku polskim jest to, że szukamy odmiany wzorcowej – ponieważ w naszym języku funkcjonuje coś takiego, jak odmiana na podstawie analogii językowej. Pozostaje pytanie, jak taki wzorzec wybrać. Są trzy podstawowe elementy, którymi powinniśmy się w takiej sytuacji kierować – płeć właściciela nazwiska, narodowość oraz zakończenie (fonetycznej formy albo zakończenie tematu).

Mając tę zasadę w pamięci, przejdźmy do bardziej konkretnych zasad odmiany nazwisk na zaproszeniach ślubnych.

Sprawdźcie inne nasze poradniki dotyczące zaproszeń ślubnych i dowiedzcie się, kiedy zamawiać i wręczać zaproszenia ślubne ,co to RSVP oraz jaka jest różnica między zawiadomieniem a zaproszeniem na ślub.

Odmiana nazwisk męskich na zaproszeniach ślubnych

Zacznijmy od panów i odmiany nazwisk męskich w liczbie pojedynczej. Ogólnie rzecz przyjmując, nazwiska męskie odmieniają się jak rzeczowniki albo jak przymiotniki – co zależy oczywiście od końcówki. Przyjrzyjmy się poszczególnym zasadom odmiany nazwisk w zaproszeniach w przypadku nazwisk męskich.

• Odmiana nazwisk męskich zakończonych na „a” oraz „o” – takie nazwiska odmieniamy jak rzeczowniki pospolite w rodzaju żeńskim, chyba, że przed „o” znajduje sie głoska miękka, wtedy nazwisko odmienia się jak rzeczownik w rodzaju męskim – tak samo jest z odmianą nazwisk zakończonych na „o” pochodzenia nie słowiańskiego.
• Nazwiska zakończone na „e”, „i” oraz „y” odmieniają się jak przymiotniki, jednakże nazwiska zakończone na „e” w narzędniku i miejscowniku mają końcówkę „em”.
• Nazwiska zakończone na spółgłoskę odmieniają się tak samo, jak rzeczowniki pospolite żywotne zakończone na te spółgłoski.
• Nazwiska przymiotnikowe (Kowalski) odmieniamy jak przymiotniki.
• Nazwiska identyczne jak rzeczowniki pospolite odmieniamy dokładnie tak, jak te rzeczowniki.

Odmiana nazwisk żeńskich do zaproszeń ślubnych

Odmiana nazwisk żeńskich odbywa się zazwyczaj na jeden z dwóch sposobów.

• Odmiana nazwisk żeńskich zakończonych na „a” – wszystkie takie nazwiska się odmieniają.
• Odmiana nazwisk żeńskich zakończonych na inne samogłoski i jakąkolwiek spółgłoskę – takie nazwiska się nie odmieniają.

Wróćmy jednak do odmiany nazwisk zakończonych na „a”. Nazwiska zakończone na „ska”, „cka”, „dzka” oraz „owa” odmieniamy tak, jak przymiotniki. Jak przymiotniki odmieniają się także nazwiska przymiotnikowe zakończone na „a”. Natomiast inne nazwiska zakończone na „a” odmieniają się jak rzeczowniki pospolite o podobnym zakończeniu. Jak rzeczowniki odmieniają się także nazwiska panieńskie zakończone na „ówna”, „anka”.

Odmiana nazwisk dwuczłonowych na zaproszeniach na ślub

Może zdarzyć się, że nasz gość ma nazwisko dwuczłonowe. Odmiana nazwisk dwuczłonowych męskich wygląda tak, że w tych rodzimych nazwiskach odmieniamy oba człony, chyba że pierwszy człon jest dawnym herbem bądź przydomkiem – wtedy ten pierwszy człon nie jest odmieniany.

Do odmiany nazwisk dwuczłonowych kobiet stosuje się natomiast te same zasady, jak do odmiany nazwisk żeńskich jednoczłonowych. Pamiętajmy też, że pierwszym członem nazwiska jest zawsze nazwisko rodowe.

Odmiana nazwisk w liczbie mnogiej

Często zapraszamy małżeństwa, co wymaga odmiany nazwiska na zaproszeniu ślubnym w liczbie mnogiej. Jak wypisać zaproszenie ślubne z taką odmianą nazwiska?

• Nazwiska w formie przymiotnika w liczbie mnogiej mają końcówkę „i” albo „y” (Kowalscy, Poznańscy) i odmieniają się jak przymiotniki (Kowalskich, Poznańskich).
• Nazwiska w formie rzeczowników pospolitych w liczbie mnogiej także odmieniają się jak te rzeczowniki (Kozioł – Kozłów).
• Nazwiska zakończone na samogłoski „a”, „e” oraz „o” lub na spółgłoskę odmieniają się jak rzeczowniki i przyjmują końcówkę „owie” (Nowakowie – Nowaków).

Czy i jak odmieniać nazwiska zagranicznych gości?

Nieco trudniej może być z zaproszeniami na ślub, w których odmieniamy nazwiska pochodzenia obcego. O ile w przypadku nazwisk kobiet odmieniamy po prostu te, które kończą się na „a”, a inne nie, o tyle trudniej robi się w przypadku odmiany nazwisk męskich – tym bardziej, że decyzja o tym, czy i jak zależy najczęściej od wymowy nazwiska i końcówki, a to wymaga znajomości samego języka obcego, z którego nazwisko pochodzi. Reguł dotyczących poszczególnych języków obcych istnieje dość sporo – dlatego odsyłamy do zasad pisowni obcych nazwisk Słownika języka polskiego PWN.

Dalej macie problem z odmianą nazwisk do zaproszeń ślubnych?

Jeżeli odmiana jakiegoś nazwiska do zaproszeń ślubnych nadal sprawia wam jakiś problem, koniecznie zajrzyjcie do działu odmiany nazwisk polskich Słownika języka polskiego PWN lub ich poradni językowej. Ostatecznie możecie skorzystać z konsultacji z językoznawcą.